قسمت های کشتی معرفی و کاربرد

قسمت های کشتی

آشنایی با قسمت های مختلف کشتی

یک کشتی مانند یک شهر شناور است که چندین قسمت مختلف دارد. با این حال، ما نمی توانیم یک کشتی را بدون سه بخش اصلی آن تصور کنیم: بدنه، موتورخانه و پل ناوبری.
یک کشتی از اجزای قابل مشاهده و نامرئی تشکیل شده است. به عنوان مثال سکان، لنگر، کمان، کیل ، محل اقامت، پروانه، دکل، پل، یاروهای دریچه و کمان رانش برخی از قسمت های قابل مشاهده رایج هستند. در مقابل، دیوارها، قاب ها، انبارهای بار، مخزن قیف، دو کف، تیرها، سدها، پوسته جانبی و غیره، قسمت های نامرئی یک کشتی هستند.
برای درک بخشی از یک کشتی، باید برخی از اصطلاحات رایج را مرور کرد.
رو به جلوترین قسمت یک کشتی کمان نامیده می شود. سمت چپ کشتی به عنوان بندر، در حالی که سمت راست کشتی سمت راست نامیده می شود. به همین ترتیب، سمت جلو به عنوان جلو و پشت به عنوان عقب نامیده می شود.

حال اجازه دهید در مورد برخی از قسمت های اصلی که در همه انواع کشتی ها مشترک است صحبت کنیم.

جزیره میمون ها:

جزیره میمون نوعی عرشه است که در بالاترین ارتفاع قابل دسترس کشتی و درست بالای پل قرار دارد.
گاهی اوقات از این قسمت کشتی به عنوان پل پرنده نیز یاد می شود و در گذشته توسط ملوانان برای رصدهای خورشیدی و ستارگان استفاده می شد. علاوه بر این، یک قطب نما مغناطیسی را در خود جای داده است.
این بخش جدایی‌ناپذیری از کشتی‌ها است و واحدهای محرکه کشتی مانند کپسول VDR، آنتن‌های AIS Tx/Rx، اسکنر(های) رادار متصل به دکل رادار، آنتن‌های Sat C/F77 Tx/Rx، دنده‌های تجهیزات ارتباطی، هالیاردهای مختلف متصل به حیاط برای برافراشتن پرچم‌ها، هواشناسی، و دکل‌های منتهی به «درخت کریسمس» (چراغ‌های ناوبری) و سوت عقب کشتی.

پل:

پل کشتی ایستگاه فرماندهی یک کشتی است. این حرکت کشتی را از طریق تجهیزات ناوبری خود کنترل می کند .
ماشین آلات عرشه مهم، موتور اصلی و سیستم ناوبری کشتی را کنترل می کند.
عملکردهایی که معمولاً روی پل کشتی انجام می شود عبارتند از: کنترل سرعت و جهت کشتی (ناوبری)، نظارت بر وضعیت آب و هوا و دریا، ناوبری و تثبیت موقعیت کشتی و تسهیل ارتباطات داخلی و خارجی.

قیف:

قیف یا پشته دودکشی است که روی یک ظرف برای تخلیه دود موتور و دیگ استفاده می شود.
برداشتن گازهای خروجی از عرشه، هدف اصلی قیف است.

محل اقامت:

از قسمت های مورد علاقه خدمه ی کشتی، منطقه اقامتی خانه خدمه و زندگی است. تمام امکانات رفاهی از جمله دفاتر، سالن بدنسازی، کابین خدمه، بیمارستان، سالن، اتاق تفریح، اتاق های مشترک، خشکشویی و گالری را دارد.
این یک بخش کلیدی از کشتی است و شامل سیستم دفع زباله، سیستم آب شیرین، تصفیه خانه فاضلاب، سیستم تبرید (داخلی) و تهویه مطبوع برای بلوک اقامتی است.
این بخش ضروری یک کشتی است و فضا را برای استراحت، امکانات پزشکی و فودکورت تسهیل می کند.

عرشه قیف:

این قیف گازهای خروجی اگزوز را از اتاق اگزوز موتور کشتی وارد جو می کند. عملکردی مشابه دودکش در کارخانه ها دارد.
امروزه دقت بیشتری در تخلیه شاخساره از قیف برای حفظ جو از آلودگی صورت گرفته است.
این قیف ها هرگز مستقیم نصب نمی شوند بلکه با زاویه خاصی به سمت عقب متمایل می شوند تا گازهای دودکش مانعی برای عرشه و پل ناوبری ایجاد نکنند.

عرشه قایق :

کف عرشه ساختار بدنه کشتی را می پوشاند. در یک کشتی ممکن است چندین عرشه یا بخش عرشه وجود داشته باشد . عرشه در بالا، که حداکثر قرار گرفتن در معرض آب و هوا را دارد، عرشه اصلی یا عرشه آب و هوا است.
بر اساس موقعیت عرشه کشتی، عرشه ها شش نوع اصلی هستند. عرشه اصلی، عرشه مدفوع، عرشه بالایی، عرشه پایین، عرشه آب و هوا و عرشه جلویی.
عملکرد اصلی عرشه قایق نگه داشتن ساختار بدنه و فراهم کردن کف برای کار و ایستادن و محافظت از آنها در برابر هوای بیرون است.

دکل:

دکل یک چیدمان تیغه ای است که کم و بیش به صورت عمودی تا خط مرکزی یک کشتی بالا رفته است.
اهداف متعددی از جمله حمل اسکله ها و دادن ارتفاع اساسی به نور ناوبری، یاردهای برجسته، آنتن های رادیویی یا راداری و اسکنرها دارد.

پل پرنده:

این یک منطقه گسترده در بالای یک عرشه آب و هوا یا یک منطقه باز از روبنا است که یک نمای بدون مانع از fwd و عقب همراه با دو طرف کشتی را برای افسران ناوبری فراهم می کند.
همچنین به عنوان یک ایستگاه عملیاتی برای افسر و خدمه ساعت عمل می کند.
همچنین شامل مجموعه‌ای از کنترل‌های تکراری است که برای فرمانده، افسران کشتی و خلبان برای پهلو گرفتن و باز کردن کشتی حیاتی است.

ساقه:

قسمت جلویی قایق یا کمان کشتی را ساقه کشتی می نامند.
خود کیل تا گانوله کشیده می شود تا لبه منحنی به نام ساقه کشتی را تشکیل دهد.
این ساقه ها می توانند دو سبک باشند یعنی. ساقه های چنگکی و شاقول، که در آن اولی در یک زاویه به خط آب متمایل است و بعد عمود بر خط آب است.

پیش بینی:

پیشانی یکی از مهمترین قسمت های کشتی است که طول آن کمتر از 7 درصد کل عرشه است.
در ابتدا در کشتی‌های نظامی استفاده می‌شد که در آن سربازان از پیش‌قلعه‌ها برای گرفتن مواضع دفاعی استفاده می‌کردند.
اما، امروزه، فورکستل وظایف بسیاری مانند نگه داشتن، لنگر انداختن و ایمن سازی قسمت های اصلی کشتی را انجام می دهد.

پیشانی:

عرشه جلویی قسمت جلویی یک عرشه هواشناسی است، بین روبنا و روبنای کانونی.
اساساً بخشی از کشتی جلوی دکل است.

کمان پیازی:

این یک لامپ بیرون زده در قوس کشتی درست زیر W/L است.
آب را قطع می کند و جریان آب را در اطراف بدنه تغییر می دهد و باعث افزایش سرعت، کارایی سوخت و پایداری کشتی می شود.
12-15 درصد بازده سوخت بهتر در کشتی با کمان پیازی مشاهده می شود.
همچنین شناوری قسمت رو به جلوی کشتی را افزایش می دهد که تا حدودی گام را کاهش می دهد.

استرن:

استرن یک ساختار عقبی است که برای ارائه مقاومت کم، راندمان پیشرانه بالا و جلوگیری از لرزش طراحی شده است.
این عقبی ترین قسمت یک کشتی است که آب را بیرون نگه می دارد. سکان ها و ملخ ها به عقب آویزان شده اند.
می توان به شکل مسطح، قایق رانی، مخروطی، تیز شکل داد تا به منظور بریدن آب در مسیر خود عمل کند.

عرشه مدفوع:

این به عنوان سقف کابین ساخته شده در عقب کشتی عمل می کند.
به کاپیتان و سکاندار کمک می کند تا بر کل خدمه کار نظارت کنند.
اما در کشتی‌های مدرن، عرشه‌های مدفوع یا در مرکز کشتی و یا در سمت راست کشتی ارائه می‌شوند.

رانشگرهای جانبی:

از اصلی ترین قسمت های کشتی، اینها تا حدودی شبیه یک ملخ هستند و در دو طرف کمان کشتی نصب می شوند.
این به مانور دادن کشتی ها با سرعت کم در آب های شلوغ نزدیک بنادر یا کانال ها کمک می کند. اینها همچنین به عنوان رانشگر تونل شناخته می شوند.
رانشگرهای جانبی تا حد زیادی بر هزینه های جاری یک کشتی تأثیر می گذارند. اینها یا هیدرولیک یا الکتریکی هستند.

سکان:

بدون فرمان نمی‌توانیم وسیله نقلیه را در جهت دلخواه حرکت دهیم، بنابراین ملخ کشتی را به حرکت در می‌آورد و سکان کشتی را هدایت می‌کند. سکان یک ساختار توخالی مسطح است که در عقب پروانه قرار دارد.
از قسمت های زیر تشکیل شده است: تنه سکان، فلپ متحرک، تیغه سکان اصلی، سیستم لولا، پیوندها و یاتاقان حامل سکان. سکان ها بر سه نوع هستند: نوع متعادل، نیمه متعادل و نوع نامتعادل.
به عنوان بخش حیاتی کشتی، سکان دارای یک سیستم چرخ دنده فرمان است که حرکت سکان را کنترل می کند. بر اساس قانون سوم حرکت نیوتن کار می کند.

پروانه:

این یک وسیله مکانیکی است که دارای تیغه هایی است که بر روی یک محور مرکزی نصب شده است. این تیغه ها می چرخند و انرژی دورانی آنها به انرژی فشار تبدیل می شود و به همین دلیل پروانه نیروی رانش لازم برای رانش را تولید می کند. آب دریا را به سمت عقب می راند و به نوبه خود، آب دریا به حرکت کشتی به جلو کمک می کند.
موتور، شفت و ملخ با هم واحد محرکه را تشکیل می دهند. پروانه باید از آلومینیوم، برنز، منگنز و غیره ساخته شده باشد که آلیاژهای مقاوم در برابر خوردگی عالی هستند. می تواند یک، دو یا سه پروانه وجود داشته باشد.
این مهمترین قسمت کشتی است که بدون آن کشتی نمی تواند حرکت کند. بنابراین، وظیفه اصلی پروانه، به حرکت درآوردن کشتی در جهت جلو با تولید نیروی رانش بر روی آب است. اصول کار آن قانون سوم حرکت نیوتن و قضیه برنولی است.

اتاق رنگ:

برای جابجایی و نگهداری رنگ به یک منطقه کوچک روی کشتی در کشتی های دریایی نیاز است. این اتاق به اتاق رنگ معروف است.
تمهیدات ویژه ای برای اتاق رنگ وجود دارد تا از انفجار و انتشار گازها و بخارات شیمیایی از این لعاب ها جلوگیری کند.
در اتاق رنگ باید نور ضد انفجار وجود داشته باشد و براکت ها باید برای نصب و ذخیره سازی انعطاف پذیر رنگ ها در دسترس باشند.

اتاق ژنراتور اضطراری:

یکی از قسمت های حساس کشتی است که هنگامی که منبع اصلی از کار می افتد، یک ژنراتور کوچک جداگانه، برق را برای بارهای اضطراری تامین می کند. این ژنراتور اضطراری نامیده می شود .
این در بالای بالاترین عرشه، به دور از ماشین آلات اصلی و فرعی و دیوار برخورد قرار دارد و دارای تابلوی برق مخصوص به خود در اطراف خود است.
این ژنراتور باید به راحتی قابل کار باشد و حتی در دمای 0 درجه سانتیگراد نیز می تواند راه اندازی شود.

این نوشته در بلاگ ارسال شده است. این لینک مستقیم به این نوشته است.

دیدگاهتان را بنویسید

سوالی دارید؟ با ما صحبت کنید!
مکالمه را شروع کنید
سلام! برای چت در WhatsApp پرسنل پشتیبانی که میخواهید با او صحبت کنید را انتخاب کنید
ما معمولاً در چند دقیقه پاسخ می دهیم